تور ارمنستان

  • تاریخ : ۵ام آذر ۱۳۹۷
  • موضوع : تور
  • بازدید :


در میان جزیره‌ای مملو از داستان‌های مذهبی و اساطیری، شهری متروکه وجود دارد که برای تولدی دوباره دست و پا می‌زند. این شهر ارواح فراموش شده، محصول فاجعه‌ای طبیعی است.

بازدید از شهرهای متروکه می‌تواند بخشی جالب توجه از گردشگری وحشت و حتی دنیای گردشگری سیاه باشد. شهرهایی که به دلیل بروز رخدادهایی همچون بلایای طبیعی، فجایع زیست محیطی یا بحران‌های اجتماعی و سیاسی از رونق افتاده و رفته رفته بدون نگهداری و توجه لازم، به دام فروپاشی و ویرانی افتاده‌اند. از شماری از این شهرها چیزی جز ویرانه‌هایی رو به نابودی باقی نمانده است، پوسته‌ای خالی از حیات که امروزه تنها مورد توجه گردشگران مشتاقی قرار دارند که مایل هستند طعم ترس پنهان در میان دیوارهای خالی از زندگی آنها را بچشند. اما در مقابل شماری دیگر تلاش می‌کنند که از این سرنوشت محتوم گریخته و دفتر زندگی خود را از نو بنویسند.

شهر ارواح دانوشکودی

مقصد گردشگری امروز ما چنین شهری است. شهری که اگرچه مدت‌های مدیدی است که در آن خبری از آن جلال و شکوه دوران قبل نیست، اما به لطف شماری از ساکنان خستگی ناپذیرش، به دنبال تولدی دوباره است. تولدی که اگرچه به نظر سخت و غیرممکن می‌رسد، اما امیدهایی برای وقوع آن وجود دارد.

در میانه‌ی «تنگه پالک» (Palk Strait) که بین هند و سریلانکا قرار گرفته، یک جزیره کوچک واقع شده است که «پامبان» (Pamban) نام دارد. این جزیره که بخشی از ایالت تامیل نادو هند است، از پیشینه‌ای مذهبی برخوردار بوده و با داستان‌های اساطیری احاطه شده و دارای شهرها و معابد زیارتی متعددی است و به همین خاطر از آن با عنوان جزیره «رامس‌وارام» (Rameswaram) نیز یاد می‌شود.

شهر ارواح دانوشکودی

جزیره پامبان توسط مسیر راه آهنی قدیمی با سرزمین اصلی هند در ارتباط است که بخشی از آن را یک پل قدیمی به امتداد دو کیلومتر تشکیل می‌دهد که دست کم صد سال قدمت دارد. این پل نسبتا ترسناک پل آدم نام دارد، البته به دلیل تاریخچه‌ای اساطیری خود از آن با عنوان پل راما نیز یاد می‌شود. وضعیت و محل قرارگیری این پل سبب شده که اینجا را به عنوان یکی از خطرناک‌ترین نقاط هند معرفی کنند. در واقع یک نگاه اجماعی به طراحی این پل نشان می‌دهد که علت این نامگذاری چیست؟ تنها نگاه کردن به آن باعث تپش قلب و ایجاد استرس می‌شود، چرا که واگن‌های قطار مستقیما و بدون هیچ حفاظی روی ریل قرار گرفته‌اند، در حالی که آب‌های متلاطم دریا زیر و اطراف آنها را احاطه کرده است.

شهر ارواح دانوشکودی

همانگونه که گفتیم این مکانی زیارتی و معروف است و هر ساله ده‌ها هزار نفر از زائران هندو با عبور از این پل خود را به شهرهای زیارتی و معابد معروف این جزیره می‌رسانند. هدف آنها از این سفر ستایش «راما» (Rama) است، یکی از ایزدان آیین هندو که به عنوان یکی از شاهان آیودیا شناخته می‌شود. او همچنین شوهر «سیتا» (Sita)دیگر ایزدبانوی آیین هندو است. گفته می‌شود که زمانی که سیتا توسط اهریمنی بدنهاد به نام راوانا (Ravana) دزدیده شد، راما با کمک ارتشی از میمون‌ها پلی سنگی و شناور روی آب به سمت سریلانکا ساخت تا همسرش را نجات دهد. بعد از آنکه سیتا از پل عبور کرد، راما با پرتاب تیری از کمانش پل را خراب کرد.

براساس پاره‌ای مستندات از جمله تصاویر ماهواره‌ای موجود به نظر می‌رسد پل راما به واقع وجود داشته است و حتی قبل از فاجعه‌ای که در ادامه به آن خواهیم پرداخت، کاملا بیرون از آب قرار داشته است، به طوری که مردم می‌توانستند آزاده و از طریق خشکی خود را به سریلانکا برسانند! هر چند که امروزه بخش اعظم این پل زیر آب رفته است.

شهر ارواح دانوشکودی

امروزه بیشتر جمعیت این جزیره در دو شهر معروف پامبان و رامس‌واران زندگی می‌کنند که در بخش شمال غربی جزیره و در نزدیکی سرزمین اصلی هند واقع شده‌اند. اما در حدود نیم قرن پیش اوضاع کاملا متفاوت بوده و بیشتر جمعیت در منتهی الیه جزیره در باریکه‌ای شنی و در نزدیکی دریا سکونت داشتند. در واقع داستان شهر متروکه ما از همینجا آغاز می‌شود، چرا که در آن زمان شهر «دانوشکودی» (Dhanushkodi) در جنوب غربی جزیره واقع شده و به دلیل ارتباطات تجاری با سریلانکا و به ویژه «جزیره مانار» (Mannar Island)، مکانی پررونق و معروف بوده است.

شهر ارواح دانوشکودی

این شهر که از نظر ابعاد به شهر رامس‌واران شباهت داشته، دارای بیش از ۶۰۰ خانه بوده و نیز از امکاناتی همچون مدرسه، بیمارستان، کلیسا، دفتر پست و حتی یک ایستگاه راه آهن برخوردار بوده است. این شهر در سی کیلومتری جزیره مانار واقع شده و یک پل ارتباطی مهم بین دو کشور ایجاد کرده بود که با خدمات کشتی‌های باری نقشی مهم در جابجایی مردم و کالاهای تجاری برعهده داشت. اما همه چیز با قهر طبیعت تغییر کرده و روزگار خوشی و سعادت شهر و ساکنانش نیز به پایان رسید. کمی بیش از پنجاه سال قبل، یک طوفان و چرخند (سیکلون) مهیب این شهر را از روی نقشه محو کرد.

شهر ارواح دانوشکودی

واقعیت این است که شهر دانوشکودی در مکانی بسیاری آسیب پذیر و در معرض خطر واقع شده بود. خلیج بنگال در یک سمت و اقیانوس هند در سوی دیگر شهر قرار داشت و جزیره به صورت مرتب در معرض هجوم انواع طوفان، گردباد و چرخندهای مهیب بود که از سمت یکی از دو پهنه آبی با قدرت به آن حمله‌ور شده و برای ساکنان مشکل آفرین بودند.

 اما در شب ۲۲-۲۳ دسامبر سال ۱۹۶۴ یک سوپر سیکلون، یعنی یکی از قدرتمندترین طوفان‌های موجود سریلانکا و سواحل هند را در هم نوردید. پیامد این طوفان مهیب وزش بادهایی با سرعت ۲۴۰ کیلومتر در ساعت بود که جزیره پامبان را جارو کرد. این جریان قوی باعث ایجاد امواجی قدرتمند شد که به سمت شهر دانوشکودی حرکت کرده و آن را شستند و نابود کردند. در این بین یک قطار با کلیه واگن‌ها و ۱۱۵ مسافر خود به صورت کامل جارو شده و تمامی مسافران آن جان باختند. در جریان این فاجعه طبیعی دست کم هشتصد نفر از ساکنان شهر جان خود را از دست دادند، آنها بخشی از ۱.۸۰۰ نفری بودند که در جریان وقوع این طوفان در جزیره پامبان کشته شدند.

شهر ارواح دانوشکودی

بعد از پایان طوفان مقامات دولت هند اعلام کردند که شهر به سبب ویرانی گسترده دیگر قابل سکونت نبوده و بازماندگان باید از شهر منتقل شده و در شهرهای دیگری همچون رامس‌واران یا نقاط دیگر ساکن شوند.

امروزه دانوشکودی شهری متروکه و خالی از سکنه است که در گوشه و کنارش تنها نمایی زشت و ناخوشایند از خرابه‌های برجای مانده از سازه‌های قدیمی قابل مشاهده است. هرچند با وجود تمام تلخی‌ها و مصیبی که بر سر ساکنان و شهر آوار شد، هنوز هم شماری از ساکنان سابق برای بقای آن در تلاش هستند. در طول سال‌ها بسیاری از ماهیگیریان به شهر بازگشتند و سعی کردند از نو خانه و محل زندگی خود را بازسازی کنند.

آنها در خانه‌های موقت ساخته شده از حصر و پوشال زندگی می‌کنند و در جستجوی آب آشامیدنی، با دست خالی گودال‌هایی را در میان شن و ماسه کنده‌اند. این شهر در حال حاضر فاقد هرگونه امکانات رفاهی همچون برق است و عملا هیچ کافه، رستوران یا هتلی در آن وجود ندارد. دولت به ماهیگیران اعلام کرده که باید شهر را ترک کرده و زندگی خود را در جای دیگری از نو بنا کنند، اما در حدود پانصد ماهیگیرهمچنان در این منطقه به زندگی خود ادامه می‌دهند.

شهر ارواح دانوشکودی

به نظر می‌رسد در نهایت این شهر می‌تواند یک جاذبه گردشگری باشد، به خصوص با توجه به تاریخچه سیاهی که گریبانگیرش شده است. به همین خاطر تلاش‌هایی در جهت جذب گردشگران به این منطقه صورت گرفته است. به عنوان مثال در سال ۲۰۱۷ یک جاده جدید ساخته شد تا مجددا ارتباط بین این شهر را با شهر رامس‌وارام برقرار شود، با این امید که این دهکده ارواح متروکه به مقصدی گردشگری تبدیل شود. هرچند هنوز راه زیادی پیش رو است و برای موفقیت در این زمینه تلاش‌های بیشتری لازم است.

شهر ارواح دانوشکودی

نظر شما در مورد این شهر متروکه چیست؟ نظرات خود را با ما نیز در میان بگذارید.

  • تاریخ : ۵ام آذر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید :

این مطلب از وب سایت دانلود آهنگ جدید • دان موزیک. انتشار گردید.

دانلود آهنگ میثم ابراهیمی به نام  غنچه های سرخ

در این پست می توانیدآهنگ میثم ابراهیمی غنچه های سرخ را با دو کیفیت اصلی ۱۲۸ و ۳۲۰ به همراه متن اهنگ دانلود کنید

دانلود آهنگ میثم ابراهیمی غنچه های سرخ

Download New Song By Meysam Ebrahimi Called GhoncheHaye Sorkh

خواننده نام آهنگ ترانه سرا دسته بندی
میثم ابراهیمی غنچه های سرخ غمگین

 

دانلود آهنگ میثم ابراهیمی غنچه های سرخ

  • تاریخ : ۵ام آذر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید :

این مطلب از وب سایت دانلود آهنگ جدید • دان موزیک. انتشار گردید.

دانلود آهنگ میثم ابراهیمی به نام درد دل

در این پست می توانید آهنگ میثم ابراهیمی درد دل را با دو کیفیت اصلی ۱۲۸ و ۳۲۰ به همراه متن اهنگ دانلود کنید

دانلود آهنگ میثم ابراهیمی درد دل

Download New Song By Meysam Ebrahimi Called Darde Del

خواننده نام آهنگ ترانه سرا دسته بندی
میثم ابراهیمی درد دل عاشقانه

 

دانلود آهنگ میثم ابراهیمی درد دل

  • تاریخ : ۵ام آذر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید :

این مطلب از وب سایت دانلود آهنگ جدید • دان موزیک. انتشار گردید.

دانلود آهنگ میثم ابراهیمی به نام از غصه می میرم

در این پست می توانید آهنگ میثم ابراهیمی از غصه می میرم را با دو کیفیت اصلی ۱۲۸ و ۳۲۰ به همراه متن اهنگ دانلود کنید

دانلود آهنگ میثم ابراهیمی از غصه می میرم

Download New Song By Meysam Ebrahimi Called Az Ghose Mimiram

خواننده نام آهنگ ترانه سرا دسته بندی
میثم ابراهیمی از غصه می میرم غمگین

 

دانلود آهنگ میثم ابراهیمی از غصه می میرم

  • تاریخ : ۵ام آذر ۱۳۹۷
  • موضوع : تور
  • بازدید :


عکاسان بسیاری از آلمان در زمان جنگ سرد و دیوار برلین عکس گرفته‌اند، اما آقای هیلستون تصاویری را ثبت کرده است که در آرشیو هیچ عکاسی نمی‌توان یافت.

مقاله‌های مرتبط:

جنگ سرد و دیوار برلین، دو نقطه عطف در تاریخ آلمان هستند که بدون شک از ذهن هیچ یک از مردم دنیا به‌خصوص آلمانی‌ها پاک نمی‌شود. آقای هیلستون عکاسی است که توانسته است در سال‌های پیش و بعد  از ساخت دیوار از خیابان‌های برلین عکاسی کند؛ عکس‌هایی که تا به حال هیچ جای دیگری دیده نشده‌اند. او مجموعه عکس‌هایش را در کتابی به چاپ رسانده است که در ادامه تعدادی از آن‌ها را به همراه توضیحات‌شان می‌بینیم و می‌خوانیم.

برلین

سنگ‌های بسیاری از ویرانی‌های جنگ جهانی دوم در خیابان وجود دارد. سربازان دشمن در منطقه بازرسی در حال گفت‌وگو با هم هستند. کسی از پشت سیم‌های خاردار، از یک تراموا عکس می‌گیرد. اینجا، شهر تسخیرشده و وهم‌آور برلین، در اوج جنگ سرد است که الن هیلستون (Allan Hailstone) عکاس بریتانیایی، در سفر خود به قسمت غربی و شرقی در سال ۱۹۵۹ و ۱۹۶۶، از آن عکس گرفته است. او حالا همه ۱۸۰ عکس خود را در کتابی با عنوان «برلین در جنگ سرد» جمع‌آوری کرده است که در اینجا ۱۰ تا از آن‌ها را می‌بینیم.

برلین الن هیلستون

آقای هیلستون می‌گوید که در ۱۱ سپتامبر، ۱۹۵۹ این صحنه عالی از میدان Gendarmenmark (میدانی در برلین که بسیاری از ساختمان‌های مهم در این قسمت قرار دارند) را ثبت کرده است. امروزه این میدان یکی از اصلی‌ترین بخش‌های توریستی شهر است که درست در جنوب بلوار unter den Linden قرار دارد. کلیسای ویران‌شده، یکی از کلیسای دوقلوی در میدان است. برخلاف برلین غربی که اقدامات بسیاری برای تعمیر و بازسازی ویرانی‌ها کرد، دولت برلین شرقی حتی سنگ‌ها و ویرانه‌های به جا مانده از جنگ را از این میدان جمع نکرد. میدان Gendarmenmarkt در حدود سال ۱۶۸۸ ساخته شد. دو کلیسای شبیه به هم که در این میدان وجود دارند، یکی کلیسای فرانسوی، و دیگری کلیسای آلمانی است. علاوه بر کلیساها، یک سالن کنسرت نیز در این میدان وجود دارد.

برلین ال هیلستون

این عکس از ایستگاه فردریش‌اشتراسه، در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۹ گرفته شده است. این ایستگاه، واقع در غرب شهر، یکی از اصلی‌ترین ایستگاه‌های راه‌آهن بود و هست. طی دوران دیوار برلین، این مسیر اصلی‌ترین راه ارتباطی به/ از غرب، برای غیرآلمانی‌هایی بود که برای ورود و خروج از غرب باید قوانین سفت‌وسختی را رعایت می‌کردند. در زمانی که این عکس گرفته شد، هیچکس اجازه رفت‌وآمد به دو بخش آلمان را نداشت، چه پیاده و چه با قطار. روی پل راه‌آهن، تبلیغات روزنامه Neues Deutschland، یک نشریه روزانه کمونیستی، و یک شعار سیاسی دیده می‌شود.

برلین ال هیلستون

در این عکس که در جولای ۱۹۶۰ گرفته شده است، خیابان Friedrichstrasse را نشان می‌دهد که از برلین شرقی به سمت برلین غربی کشیده شده است. دوچرخه‌سواری که در عکس دیده می‌شود در حال رد شدن از خیابان Zimmerstrasse است، خیابانی که بعدها دیوار برلین در آن ساخته شد. آقای هیلستون می‌گوید زمانی که او این عکس را گرفت نمی‌دانست که آن‌جا روزی شهرت جهانی پیدا می‌کند. با اینکه عکس‌های بسیاری از دیوار برلین وجود دارد، اما آن‌ها که این خیابان را قبل از آگوست ۱۹۶۱ نشان دهند کم هستند.

آقای هیلستون

آقای هیلستون ۷۹ ساله، از ۱۰ سالگی عاشق عکاسی از صحنه‌های خیابانی بود. او در سال ۱۹۵۶ پس از دیدار از کتابخانه شهرش کاونتری، تصمیم گرفت به برلین سفر کند. او می‌گوید:

یک کتاب با جلد مشکی برداشتم که روی آن نوشته شده بود «برلین». آن کتاب به عنوان یک کتاب راهنما چندان خوب نبود. با وجود این، همین که صفحه‌ها را ورق می‌زدم، مجذوب عکس‌های سیاه و سفیدش از برلین شدم.

آقای هیلستون تا قبل از آن، از خیابان‌های انگلستان و اروپا عکاسی می‌کرد. اما متوجه شد که برلین بسیار متفاوت است. این تفاوت از خاکستر جنگی می‌آمد که پشت دیوار آهنی به دو نیم تقسیم شده بود و هر یک هویت خاص خود را داشت. حتی مردم در بخش روسی پول رایج خود را داشتند. او در سال ۱۹۵۸ از پایتخت آلمان دیدن کرد و مجذوب سوژه‌های خیابانی‌اش شد و از آن به بعد مدام به آن جا سفر می‌کرد.

کتاب او به نام «برلین در زمان جنگ سرد»، شامل عکس‌هایی است که در سال‌های بین ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۶ گرفته است؛ یعنی قبل و بعد از ساخت دیوار برلین. همچنین عکس‌هایی که دزدکی از مکان‌های مهم در برلین غربی گرفته شده‌اند نیز در کتاب وجود دارند.

 

برلین الن هیلستون

ویرانه‌های ایستگاه قطار Anhalter Bahnhof، برلین غربی، اوت ۱۹۶۰. آقای هیلستون می‌گوید این یکی از عجیب‌ترین تجربیاتش در ملاقات از برلین بود:

وارد ویرانه‌های این ایستگاه شدم و متوجه یک تونل شدم. زمانی که آن را بررسی کردم فهمیدم که به مرز آلمان شرقی بسیار نزدیک است. این فکر هولناک به سرم زد که سمت دیگر تونل برلین شرقی است. با این حال، پس از مدتی سینه‌خیز رفتن، پی بردم که سمت دیگر تونل بسیار به شرق نزدیک است اما همچنان در غرب قرار دارد. بعدا متوجه شدم که این تونل در سال ۱۹۲۷ ساخته شده بود تا ایستگاه را به زیرزمین هتل Excelsior متصل کند.

برلین الن هیلستون

پوتسدامر پلاتس در برلین شرقی، اوت ۱۹۶۰، پیش از ساخت دیوار برلین. این عکس مربوط به آن روزهایی است که اتومبیل‌ها به راحتی از غرب به شرق تردد می‌کردند. فولکس واگن دارای پلاک آلمان غربی است. در پشت عکس ویرانه‌های Haus Vaterland و Stresemannstrasse (در گوشه سمت چپ) در شرق قرار دارند. پوتسدامار پلاتس و مرز آلمان غربی در سمت راست و خارج از کادر قرار دارند. Haus Vaterland که در سال ۱۹۲۸ ساخته شد، در کنار دیگر جاذبه‌ها، از جمله کافه پیکادیلی (Café Piccadilly)، بزرگ ترین کافه دنیا، یک مرکز تقریحی بود که در سال ۱۹۷۶ خراب شد.

پوتسدامر پلاتس، که از آن  بیشتر در زمان جنگ عکاسی و حالا به یکی جذابه توریستی تبدیل شده است، در سال ۱۹۶۰ یک مکان معمولی بود که کسی از آن عکس نمی‌گرفت. اما آقای هیلستون، با دقت فراوان، از گوشه‌گوشه‌ی آن عکس گرفته و یک سند بی‌همتا برای تاریخ‌نویسان به جای گذاشته است.

او در کتابش می‌نویسد:

بازدیدکنندگان امروزی، هرگز طعم تلخ آن روزهای شهر را در زمان جدایی نمی‌چشند. امیدوارم این کتاب بتواند حال‌وهوای آن روزها را به خوبی منتقل کند.

زمانی که جنگ سرد آغاز شد، کشور به دو بخش غربی و شرقی تقسیم شد که برلین در بخش شرقی قرار داشت و خودش باز به دو بخش تقسیم شده بود. بخش غربی تحت کنترل آمریکا، انگلستان و فرانسه، و شرق تحت کنترل شوروی بود. در ابتدا مردم به راحتی می‌توانستند از غرب به شرق عبور کنند.

برلین الن هیلستون

خیابان Bernauer Strasse، اوت ۱۹۶۲، که بیشتر بخاطر وجود دیوار برلین در آن، و مرگ‌های بسیاری که در اثر فرار از شرق صورت می‌گرفت مشهور است. ساختمان‌ها در برلین شرقی قرار دارند، در حالی که پیاده‌رو جزو برلین غربی محسوب می شود. مدت کوتاهی پس از ساخت دیوار برلین، پناهنده‌ها از پنجره‌ها به سمت خیابان پایینی می‌پریدند. سپس مقامات، ساکنان ساختمان‌ها را بیرون کردند و پنجره‌ها را شکستند. همانطور که در عکس مشاهده می‌شود، یک فضای خالی برای دیدبانی افسران پلیس نگه داشته شده است تا بتوانند فعالیت‌های داخل خیابان را زیر نظر داشته باشند.

برلین الن هیلستون

آقای هیلستون توانست این صحنه را در خیابان Chausseestrasse در برلین شرقی، در اوت ۱۹۶۲ بگیرد. او حدود یک متر در خاک برلین غربی بود، به همین خاطر پلیس‌ها با او کاری نداشتند. او می‌گوید:

نگهبانان مرز واقعا از کارشان لذت می‌برند. افسری که در این سمت دیوار ایستاده است بدون شک آدم قابل اطمینانی بود، اما معلوم نبود که اگر بخواهد فرار کند بقیه دستور شکلیک به او را دریافت می‌کردند یا نه.

برلین الن هیلستون

منظره پتسدامر پلاتس در انتهای خیابان Leipziger Strasse، سال ۱۹۶۲، جایی که تراموای برلین شرقی دیده می‌شود. خارج از کادر، در سمت چپ، انبار هیتلر قرار دارد. با اینکه مردمان غرب می توانند تا هر جا که بخواهند به دیوار نزدیک شوند، اما افرادی که در برلین شرقی زندگی می‌کنند فقط تا یک محدوده مشخص، تقریبا نزدیک به تراموا، اجازه تردد دارند. آن سازه‌هایی که شبیه به X هستند موانع عبور تانک هستند. زمانی که این عکس گرفته شد (از برلین غربی)، دیوار برلین هنوز از خشت خام بود و روی آن سیم خاردار گذاشته بودند. بعدها دیوار را از مصالح محکم‌تری ساختند. جایی که عکاس ایستاده است، حالا یک هتل پنج ستاره به نام Ritz Carlton است.

مقاله‌های مرتبط:

تفاوت‌های میان دو ناحیه کم‌کم بیشتر شد. برلین غربی به سرعت به صحنه‌ای برای نمایش یک زندگی کاپیتالیستی تبدیل شده بود. اما در شرق، وضعیت اقتصادی اصلا خوب نیود و مردم از کمبود غذا، اوضاع بد معیشتی و محدودیت آزادی فردی رنج می‌بردند.

دولت کمونیست در شرق برلین، برای جلوگیری از مهاجرت مردم از شرق به غرب، در سال ۱۹۶۱ تصمیم گرفت یک دیوار بسازد؛ یک مانع فیزیکی برای جلوگیری از فرار. این دیوار را به سیم خاردار مجهز کرده بودند تا کسی نتواند از روی آن بالا رود. طول دیوار به طور تقریبی به ۱۴۶ کیلومتر می‌رسید و به طور کامل برلین غربی را آلمان شرقی جدا می‌کرد.

برلین الن هیلستون

آقای هیلستون، زمانی که داشت در Kurfuerstendamm پیاده‌روی می‌کرد، خیلی اتفاقی این کاروان موتور را دید و خیلی سریع از آن‌ها عکس گرفت. آن زمان رابرت کندی در برلین حضور داشت تا سخنرانی معروف اولین سالگرد ریاست جمهوری جان اف کندی، با عنوان «من اهل برلین هستم» را در تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۹۶۳ ثبت کند. رابرت کندی در ژوئن ۱۹۶۸ در لوس‌آنجلس ترور شد. ویلی برانت، شهردار وقت برلین غربی، پس از آن صدراعظم آلمان غربی شد.

برلین الن هیلستوون

مقاله‌های مرتبط:

بلوار Unter den Linden در برلین شرقی، در کریسمس ۱۹۶۴. این عکس قسمت غربی، سمت دروازه براندنبورگ، مکان تقریبی هتل Adlon امروزی را نشان می‌دهد. هتل Adlon پیش از جنگ یکی از بزرگ‌ترین هتل‌های اروپا بود، اما در سال ۱۹۴۵ تخریب شد. در زمان این عکس، بقایای هتل، که همچنان از آن استفاده می‌شود  و  در ‘گوشه سمت چپ ساعت، همچنین دورتر از ساعت و خارج از کادر عمارت دیده می‌شود. این عمارت به قدری به دیوار برلین نزدیک است که پنجره‌هایی که رو به سمت غربی بودند را به طور کامل مسدود کردند. خیابان Otto Grotewohl را به افتخار اولین نخست‌وزیر آلمان شرقی نام نهادند، که سه ماه پیش از گرفتن این عکس فوت شده بود.

به سربازان دستور داده شده بود تا از دیوار محافظت کنند، مبادا کسی از آن عبور کند، و اگر کسی قصد فرار داشت می‌توانستند به او شلیک کنند. ۲۶۰ نفر هنگام فرار از شرق به غرب کشته شدند. یکی از آن‌ها یک نوجوان به اسم پیتر فیچر (Peter Fecher) بود که زمانی که داشت از دیوار بالا می‌رفت به لگنش شلیک شد. بدنش در میان سیم‌های خاردار گیر کرد و جلوی چشمان صدها نفر بخصوص خبرنگاران آنقدر خونریزی کرد تا فوت شد. چون در بخش شوروی قرار داشت، سربازان آمریکایی نمی‌توانستند بروند و او را نجات دهند. سربازان قسمت شرقی هم از ترس کشته شدن به او کمکی نکردند.

به برخی افراد اجازه رفتن به برلین غربی داده می‌شد اما باید بازرسی می‌شدند. مشهورترین ایستگاه، ایستگاه بازرسی چارلی چک‌پوینت نام داشت که امروزه به موزه تبدیل شده است.

دیوار برلین از ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۹ برقرار بود، و پس از ماه‌ها ایجاد تنش در آلمان شرقی، دیوار برلین در ۹ نوامبر فروریخت. پس از اینکه دولت کمونیست آلمان شرقی در یک کنفرانس خبری اعلام کرد که سفر به غرب مجاز است، هزاران نفر بدون معطلی به سوی آن‌ طرف مرز هجوم بردند.

تعداد بیشماری از برلینی‌ها در ایستگاه بازرسی جمع شده بودند و خواستار عبور از مرز بودند. نگهبانان می‌دانستند چاره‌ای جز دادن اجازه عبور به آن‌ها را ندارند.

سرانجام آلمان شرقی و غربی ۱۱ ماه بعد در سال ۱۹۹۰ دوباره به هم پیوستند.

برلین الن هیلستون

این نمایی از برلین امروزی، حدود ۵۰ سال پس از جنگ سرد و ۳۰ سال پس از سقوط دیوار برلین است.

 

  • تاریخ : ۴ام آذر ۱۳۹۷
  • موضوع : تور
  • بازدید :


ایسلند، شمالی‌ترین کشور اروپا و یک حقیقت عجیب! آیا می‌دانستید این جزیره از دیگر کشورها حتی آمریکا، یخ وارد می‌کند؟

مقاله‌های مرتبط:

نام ایسلند (سرزمین یخ)، نام مناسبی برای آن نیست. در حقیقت، این کشور فوق‌العاده سبز است، بخصوص در فصل زیبای تابستان. جالب است بدانید تنها حدود ده درصد ایسلند با یخ، پوشانده شده است. بخش بزرگی از این مساله به علت وجود جریان گرم اقیانوس اطلس شمالی است که آب‌و‌هوای این جزیره را علیرغم فاصله نزدیک به قطب شمال، گرم و سواحل آن را در طول زمستان، بدون یخ، نگه می‌دارد.

افسانه‌ها می‌گویند که ساکنین وایکینگ ایسلند، این نام غلط‌انداز را برای این کشور انتخاب کردند تا از مهاجرت افرادی که به دنبال زمین‌های جدید هستند جلوگیری کنند. آن‌ها امیدوار بودند که نام یخ، مردم را از آمدن به ایسلند و کشف اینکه جزیره آن‌ها در حقیقت، بسیار سبز و بزرگ است، منصرف کند. اما این تنها یک افسانه است. در حقیقت، ایسلند نام‌های بسیاری در گذشته داشته است.

وقتی که نادادور و وایکینگ‌های نورس (اهل اسکاندیناوی) برای اولین بار قدم به ایسلند گذاشتند، برف می‌بارید و به همین علت به آن، نام سائی‌لند (Snæland) را دادند. بعدها وقتی گورچار اسواوروسون (Garðar Svavarosson)، وایکینگ سوئدی به آنجا رسید، نام جزیره گورچار (Garðarshólmur) را بر این جزیره گذاشت. در قرن نهم، یک وایکینگ به نام فلوکی ویلگروآسون به دنبال جزیره گورچار رفت. وقتی که به آنجا رسید، زمستان سخت منطقه باعث مریضی وی شد. در حالی که منتظر فرا رسیدن فصل بهار بود از یک کوه بالا رفت و از دیدن فلاتی پر از توده‌های یخ شناور ناامید شد. در حقیقت، ناامیدی محض سبب شد تا وی نام ایسلند را به این کشور بدهد.

ایسلند

دریاچه یخچالی Jökulsárlón، عکس از تکستتو روبیو/فلیکر

بنابراین یخ در ایسلند با وجود نام غلط‌اندازش، موجود نیست. مطمئنا توده‌های یخی شناوری در ایسلند وجود دارند که می‌توانید به‌صورت تئوری از آن‌ها، یخ استخراج کنید و البته یخچال‌های طبیعی که تنها با یک تبر می‌توانید آن‌ها را تکه تکه کرده و داخل لیوانتان بریزید؛ اما اگر بخواهید خشم طبیعت را برانگیزانید. یخ حتی در کشورهای پر از منابع یخی، به‌صورت مصنوعی ساخته می‌شود. ولی مساله این است که ایسلند کشوری بسیار گران به شمار می‌آید.

ایسلند درست مانند بیشتر جزایر شمالی به علت آب‌و‌هوای نامطلوب و موقعیت دورافتاده به شدت متکی به واردات کالاهای بسیاری از جمله نفت، گندم، سبزیجات و دیگر مواد غذایی است. این یعنی که همه‌چیز در ایسلند به شدت گران است و متقابلا باید بدانید که مردم ایسلند، یکی از بیشترین مقدارهای دستمزد در جهان را دریافت می‌کنند. این مساله منجر به هزینه کار بالا می‌شود. در حقیقت هرچیزی که در ایسلند تولید شود، بسیار گران تمام خواهد شد. این یک چرخه معیوب است.

آمارها نشان می‌دهند که واردات یخ از دیگر کشورها، حتی با وجود قیمت بسیار ارزان برق در این کشور به علت فراوانی منابع هیدروالکتریک و ژئوترمال،  ۴۰ درصد ارزان‌تر از تولید آن در ایسلند تمام می‌شود. بنابراین ایسلند هر سال، هزاران کیلوگرم یخ از نروژ، انگلستان و حتی آمریکا وارد می‌کند. این یخ به فروشگاه‌های مواد غذایی فروخته می‌شود تا گوشت و ماهی را با آن تازه نگه دارند.

ایسلند

یک چشم‌انداز منحصر به ایسلند؛ آبشار و سبزه‌زارهای بیشمار. عکس از لنی کی/فلیکر

درحالیکه ممکن است برخی از افراد معتقد باشند که حمل‌و‌نقل یخ میان کشورها به علت تولید گازهای گلخانه‌ای توسط کشتی‌ها برای محیط زیست، زیان‌آور است، نباید فراموش کرد که ایسلند در همین لحظه برای کالاهای اساسی که توان تولید آن را ندارد، مجبور به واردات از طریق کشتی‌ها می‌شود.

بنابراین منطقی به نظر می‌آید که از این سیستم حمل‌و‌نقل موجود برای واردات یخ به جای تلاش برای تولید آن در خانه استفاده کند. این موضوع کاملا اقتصادی است که به جای استفاده از برق ارزان برای تولید یخ، از آن برای عملیت‌های با نیاز بالا به برق از جمله استخراج و ذوب آلومینیوم استفاده شود. حدود یک چهارم انرژی برق تولیدشده در ایسلند به تولید آلومینیوم اختصاص داده می‌شود. ایسلند، رتبه یازدهمین تولیدکننده آلومینیوم در جهان را دارا است.

ایسلند پس از عضویت در انجمن تجارت آزاد اروپا از سال ۱۹۷۰، دارای ارتباطات تجاری آزاد با دیگر کشورهای اروپایی است. تبادل سرمایه، کارگر، کالاها و خدمات بسیاری بین ایسلند، نروژ و دیگر کشورهای عضو اتحادیه اروپا به‌صورت آزاد می‌تواند انجام شود. این موضوع همانطور که حدس زده‌اید، شامل یخ هم می‌شود. واردات یخ به ایسلند از مالیات معاف است و همین مساله به ارزان نگه‌داشتن قیمت‌ها کمک می‌کند.

ایسلند

یک خانه تنها در نزدیکی یخچال قطبی Eyjafjallajökull در ساحل جنوبی ایسلند. عکس از وینسنت ماشتی/فلیکر

  • تاریخ : ۴ام آذر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید :

این مطلب از وب سایت دانلود آهنگ جدید • دان موزیک. انتشار گردید.

دانلود آهنگ فاتح نورایی به نام دیوونه وار

در این پست می توانید آهنگ فاتح نورایی دیوونه وار را با دو کیفیت اصلی ۱۲۸ و ۳۲۰ به همراه متن اهنگ دانلود کنید

دانلود آهنگ فاتح نورایی دیوونه وار

Download New Song By Fateh Nooraee Called Divoone Var

خواننده نام آهنگ موزیک دسته بندی
فاتح نورایی دیوونه وار فاتح نورایی غمگین

 

دانلود آهنگ فاتح نورایی دیوونه وار

  • تاریخ : ۴ام آذر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید :

این مطلب از وب سایت دانلود آهنگ جدید • دان موزیک. انتشار گردید.

دانلود ریمیکس فرزاد فرزین به نام نگاه تو

در این پست می توانید ریمیکس فرزاد فرزین نگاه تو را با دو کیفیت اصلی ۱۲۸ و ۳۲۰ به همراه متن اهنگ دانلود کنید

دانلود ریمیکس فرزاد فرزین نگاه تو

Download New Song By Farzad Farzin Called Negahe To

خواننده نام آهنگ موزیک دسته بندی
فرزاد فرزین نگاه تو میلاد بابایی ریمیکس

 

دانلود ریمیکس فرزاد فرزین نگاه تو

  • تاریخ : ۴ام آذر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید :

این مطلب از وب سایت دانلود آهنگ جدید • دان موزیک. انتشار گردید.

دانلود آهنگ محسن یاحقی به نام تو بارون

در این پست می توانید آهنگ محسن یاحقی تو بارون را با دو کیفیت اصلی ۱۲۸ و ۳۲۰ به همراه متن اهنگ دانلود کنید

دانلود آهنگ محسن یاحقی تو بارون

Download New Song By Mohsen Yahaghi Called Too Baroon

خواننده نام آهنگ ترانه سرا دسته بندی
محسن یاحقی تو بارون غمگین

 

دانلود آهنگ محسن یاحقی تو بارون

  • تاریخ : ۴ام آذر ۱۳۹۷
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید :

این مطلب از وب سایت دانلود آهنگ جدید • دان موزیک. انتشار گردید.

دانلود آهنگ مهدی مقدم به نام ملوس

در این پست می توانید آهنگ مهدی مقدم ملوس را با دو کیفیت اصلی ۱۲۸ و ۳۲۰ به همراه متن اهنگ دانلود کنید

دانلود آهنگ مهدی مقدم ملوس

Download New Song By Mehdi Moghaddam Called Maloos

خواننده نام آهنگ تنظیم دسته بندی
مهدی مقدم ملوس سعید سام آهنگ عاشقانه

 

دانلود آهنگ مهدی مقدم ملوس

صفحه 17 از 85
»...10 قبلی 13141516171819202122 بعدی 304050...«